Kraamverzorgende Ilse vertelt: een kraamweek met ups en downs
Het is een soort stilte voor de storm… het is altijd of hollen of stilstaan in kraamzorgland.
Ik sta al een paar dagen op wacht en dan prompt rond Moederdag komt de storm. Ik word opgeroepen voor een bevalling. Ik pak snel mijn spullen en als ik aankom doet de aanstaande vader open. Er is een derde kindje onderweg.
De laatste loodjes
Mama is al hard aan het werk en twee verloskundigen begeleiden haar bij dit harde werk. Het schiet nog niet helemaal op: er staat nog een randje, dus persen mag nog even niet. Oma komt inmiddels thuis met de twee oudste kinderen. Terwijl zij rustig televisie kijken, werpt oma een blik in de slaapkamer om te zien hoe het gaat.
Mama probeert verschillende houdingen: op handen en knieën en later op de baarkruk maar dat voelt niet fijn dus maar terug verplaatsen op bed. En dat is net het allerlaatste zetje wat ze nodig heeft, want kort daarna wordt er een klein jongetje geboren.
Huid-op-huid bij mama
Hij moet even bijkomen van de lancering maar laat dan al snel van zich horen. De placenta wordt ook niet lang daarna geboren. Ook mama moet even bijkomen en samen met papa genieten ze even van een moment samen met hun zoon. Daarna mag de kleine man even uit de borst drinken en hij blijkt een natuurtalent.
Hij is wel wat afgekoeld na de bevalling dus nadat hij is nagekeken door de verloskundige mag hij lekker huid-op-huid bij mama om op te warmen. Grote broer en zus komen samen met oma hun nieuwe broertje bewonderen. Na een uurtje is hij lekker opgewarmd en kleedt papa hem aan.
Herstel, rust en een warm welkom
Daarna help ik mama onder de douche en blijft papa bij haar en in de tussentijd verschoon ik het bed. Vervolgens is het bedtijd voor de oudsten. Daar hebben ze nog wat moeite mee en mogen daarom nog even bij mama en hun kleine broertje liggen. Na een redelijke nacht komt er de volgende dag visite van tante, neefjes, nichtjes en de andere opa en oma.
Tijdens de zwangerschap had mama veel last van haar bekken en na de bevalling viel de pijn enigszins mee maar op dag drie overleggen we toch met de verloskundige wat we kunnen doen. Een bekkentherapeut is aan te raden en op advies van de verloskundige bellen we een praktijk. Toevallig werkt er bij de praktijk ook een vriendin van mama. De afspraak is dan ook snel gemaakt, aan huis nog wel.
Terug naar het ritme van alledag
Voor de twee oudsten is er school en het kinderdagverblijf. Tussendoor doet oma de rest van de mantelzorg en papa regelt zijn overige dingen en ik ´fiets´ daar ook weer tussendoor. Met mama gaat het steeds beter; alleen haar bekken blijft nog wat gevoelig. De kleine man doet het ondertussen hartstikke goed.
En weer door
Na een paar dagen is het voor mij tijd om afscheid te nemen en word ik nog een paar dagen afgelost door een collega. Met een lief cadeau neem ik afscheid van het gezin. Zij worden nog wat dagen verwend door mijn collega.
Deze Kraamvogel vliegt weer door…
Groetjes van kraamverzorgende Ilse
