Kraamverzorgende Ilse vertelt: een bijzondere kraamweek
Ik heb nachtwacht en word om 4 uur gebeld voor een bevalling (partus). Het is nog een half uur rijden, en het tweede kindje is onderweg, dus het gaat snel. Snel trek ik mijn kleren aan en pak mijn spullen. Eten en drinken doe ik in de auto.
Als ik aankom, is de baby net geboren, en ben ik nog getuige van de geboorte van de placenta. De ouders zijn overvallen door de snelheid, maar ze stralen met hun pasgeboren dochtertje in de armen.
Mama moet even bijkomen, en samen met de verloskundige loop ik even naar beneden om wat gegevens in te vullen. Daar ontmoeten we een enthousiaste, wat oudere hondenvriend. Nadat moeder en kind beiden nagekeken en verzorgd zijn, en mama onder de douche staat, ruim ik alles op en zorg dat mama weer in een schoon bed ligt. Maar ze wil toch even naar beneden op de bank.
%3Afocal()&w=1920&q=75)
Traktatie van snoep
We spreken af dat ik toch nog een paar uurtjes naar huis ga om te slapen, en dat ik begin van de middag weer bij het gezin zal zijn. De kleine meid krijgt flesvoeding, dus ik geef nog even wat instructies over de verzorging en het klaarmaken van de flesjes.
Als ik 's middags terugkom, is de grote broer van 4 jaar ook thuis. Hij is bij oma geweest en druk met spelen, maar gaat regelmatig even bij zijn zusje kijken. Opa en oma komen de kleine meid bewonderen en brengen extra cadeautjes mee.
Mama voelt zich redelijk en zit of ligt op de bank beneden, maar tussendoor stuur ik haar toch even naar bed om haar lichaam rust te geven. Als je niet slaapt, rust je toch. Tussendoor maken we samen de traktaties voor school, en grote broer roept: "Ik heb snoep!"
Papa regelt ondertussen van alles, van de geboorteaangifte tot boodschappen. Hij brengt samen met opa de grote broer naar school en haalt hem weer op, en hij laat de hond uit. Het gezin rookt buiten.
Het kleine meisje doet het goed: haar temperatuur is stabiel, en op dag 2 zien we al wat overgangsontlasting, dus dat gaat goed. Ook valt ze minimaal af.
Witte ontlasting
Maar als ik op dag 5 binnenstap, zegt mama: "We hebben witte ontlasting in de luier, en het lijken wel rubberen balletjes. Wat kan dat zijn, en wat kunnen we hiermee?"
Witte ontlasting is nooit goed en kan wijzen op lever- of galproblemen, maar ik heb het nog nooit eerder gezien. We bellen de verloskundige, die snel komt, en in overleg met de ouders belt ze de kinderarts. Er is geen spoed, maar het gezin moet wel binnen een paar uur naar het ziekenhuis voor verder onderzoek.
Tussendoor komt de GGD voor de hielprik, maar die laten we ook in het ziekenhuis doen, en de gehoortest wordt een aparte afspraak. We pakken de tassen in, regelen zorg voor de hond en overleggen dat het gezin mij op de hoogte zal houden van de situatie. Het is 5 december, dus er moeten ook nog wat andere dingen geregeld worden.
Ik stel de kraamvogel op de hoogte en help het gezin alles in de auto te doen. Ik zorg ervoor dat het huis opgeruimd is voor het gezin thuiskomt en ga daarna richting huis. De baby hoeft niet te blijven, en bloedonderzoek wijst alleen uit dat de baby geel is, maar dat is niet te zien aan het oogwit of de slijmvliezen. Papa is getint, dus dat is ook niet vreemd.
Uit voorzorg moeten we wel Konakion (vitamine K) extra geven. Dat zit in kunstvoeding, dus het is in dit geval wel nodig voor een aantal dagen. Verder is er na een paar dagen weer een nieuw consult.
Het is een heel vreemd verhaal, en de verloskundige is het daar ook mee eens. Ondertussen wordt de ontlasting weer veel geler, en lijkt er verder niks aan de hand. Het meisje doet het prima, drinkt haar flesje goed leeg, en de voeding kan langzaam opgebouwd worden. Het lijkt allemaal een momentopname.
Afscheid nemen
Grote broer is alles langzaam aan het verwerken en blijft een middag thuis. Op dag 8 is het tijd om afscheid te nemen van het gezin. Extra uren en dagen zijn besproken, maar het gaat nu goed, en met de afspraak met het ziekenhuis wordt het allemaal passen en meten.
Met een gerust gevoel neem ik afscheid van het gezin en krijg ik nog een restaurant bon als cadeau. Zij gaan het weer redden zonder mij.
Deze Kraamvogel vliegt weer door…
Groetjes van kraamverzorgende Ilse
