NL

Blog: Een kraamweek in een Turks gezin

Deze week ondersteunt kraamverzorgende Ilse een Turks gezin. De kraamvrouw wordt voor de vierde keer moeder. Lekker druk in huis dus, maar ook heel gezellig. Ook tijdens deze kraamweek gebeurde er weer een heleboel.

Kennismaking met het gezin

De werkweek begint met een nachtwacht. Wordt het vannacht werken of woelen? Na een aantal uren woelen, gaat mijn telefoon: er is een bevalling in het ziekenhuis! Snel in de kleren, ik pak mijn spullen en ik gris nog een broodje mee voor in de auto.

Eenmaal in de parkeergarage van het ziekenhuis heb ik gelukkig nog even tijd om alle informatie over het gezin te lezen. Het is een Turks gezin dat hun vierde kindje verwacht. Wanneer ik de verloskamer binnenkom, zie ik dat er een prachtig meisje op de buik van haar moeder wordt gelegd. Wat een timing! Na de snelle bevalling is ook al snel de placenta geboren.

Beschuit met muisjes

Na de bevalling rusten mama en de kleine meid lekker uit. Na de eerste borstvoeding controleert de verloskundige de kleine meid en ik kleed haar aan. We ontbijten samen met – uiteraard – beschuit met muisjes. Daarna help ik de kraamvrouw met douchen.

De temperatuur van de baby is lager dan gemiddeld (meestal ligt dit tussen de 36.5 en 37.5 graden), dus we blijven nog wat langer in het ziekenhuis. Een uurtje op de borst van papa en mama liggen doet wonderen, ze is weer keurig op temperatuur. Het gezin mag naar huis!

Op naar huis

De komende week verzorg ik de kraamweek bij het gezin. Voordat ik naar ze toe ga, zorg ik ervoor dat de verloskamer netjes achtergelaten wordt. Ook bel ik even met De Kraamvogel, zodat zij ook op de hoogte zijn van de bevalling.

gewoontes
Op de zesde dag na de bevalling staat de kraamvrouw alweer in de keuken: druk aan het koken en bakken… Tja, gewoontes blijven gewoontes.“ Kraamverzorgende Ilse

Thuis maak ik gelijk kennis met een grote zus van zesenhalf, een broer van vierenhalf en nog een kleine (maar nu ook grote) zus, die vandaag net één jaar is geworden. Wat een toeval! De kinderen hebben zomervakantie en zijn daarom thuis. Af en toe willen de ouders rust (heel begrijpelijk met die hectiek in huis) en gaan ze naar opa en oma toe. Dit gaat wel wat moeilijker met de kleinste van één jaar; ze slaapt nauwelijks overdag (soms een kwartiertje) en hangt heel erg aan haar moeder. We doen ons best!

Turkse gewoontes

Familie komt en blijft de hele dag; ze koken en verzorgen het eten. Tussendoor probeer ik om de kraamvrouw te laten rusten, maar dit valt nog niet mee. Controles bij haar kunnen nog net, maar bij visite heeft de kraamvrouw een lange jurk aan en een hoofddoek om. Verder geeft ze borstvoeding, maar ze wil graag overstappen naar de fles. Ze is namelijk wat onrustig als ze gaat voeden. Kolven is geen optie, want dit vindt ze niet zo fijn. Ze kreeg er na de vorige bevalling borstontsteking van.

Daarnaast is het voor de kraamvrouw de gewoonte om goed voor de dag te komen bij de schoonfamilie. Op de zesde dag na de bevalling staat ze alweer in de keuken: druk aan het koken en bakken… Tja, gewoontes blijven gewoontes.

De week verloopt verder rustig. Het kleine zusje van één vindt langzaam haar draai met de baby, de borstvoeding wordt in overleg met de verloskundige langzaam afgebouwd en drinkt de kraamvrouw salie-thee, om zo de moedermelkproductie te remmen. Alles en iedereen doet weer z’n eigen ding! Na een week neem ik dan ook met een gerust hart afscheid.

Deze Kraamvogel vliegt weer door…

Groetjes van kraamverzorgende Ilse.